22 Mart 2010 Pazartesi

Çalışma İsteği Uyandırıcı Ofisler

Merhabalar;

Hepimizin yoğun ve aralıksız çalıştığı zamanlar oluyor. Bu tempoyu güzel bir ofis ortamında gerçekleştirmek ise insanı ayrıca teşvik edecektir. Aşağıda ki linkte oldukça güzel ev-ofis lerin fotoğraflarını bulabilirsiniz. Belki kendi çalışma ortamınızı düzenlemek için sizlere fikir verebilir. Açıkcası ben birkaç tasarımı oldukça beğendim ve kendi çalışma ortamıma nasıl uyarlarım diye düşünüyorum.





























Sorunsuz bir gün ve hafta geçirmeniz dileklerimle;

19 Mart 2010 Cuma

Windows Server 2008 R2 ve Windows 7 için Sp1 Duyuruldu

Merhabalar;
Microsoft sanallaştırma ürünü olan Hyper-V yi gün geçtikçe daha da geliştiriyor. R2 ile birlikte gelen Cluster Shared Volume ve Live Migration özelliklerinin ardından bugün yayınlanan Service Pack 1 ile birlikte iki yeniliği daha kullanımımıza sunuyor. Kısaca değinmek gerekirse;
  • Remote FX: Remote Desktop bağlantılarında artık Windows Aero Masüstünü kullanabilirken, film izleyebileceğiz ya da üç boyutlu uygulamaları çalıştırabileceğiz.
  • Dynamic Memory: Bu özellik sayesinde daha gelişmiş bir bellek yönetimine sahip olacağız. Böylece oldukça büyük paralar dökerek satın aldığımız sunucularımızda eskisinden daha fazla sanal makine çalıştırabileceğiz.
Kaynak: http://blogs.technet.com/virtualization/archive/2010/03/18/Dynamic-Memory-Coming-to-Hyper-V.aspx
             http://blogs.technet.com/virtualization/archive/2010/03/18/Explaining-Microsoft-RemoteFX.aspx

25 Şubat 2010 Perşembe

Windows Server 2008 R2 Hyper-V için Linux Integration Components yayınlandı

Hyper-V üzerinde linux dağıtımları ilk yayınlanmasından beri destekleniyor. Microsoft sırf linux desteğini yaygınlaştırabilmek için Integration component leri açık kaynak kodlu olarak dağıtıyor.
Bu desteğin sonucunda da Lİnux dağıtımları için bu component ler gelişiyor. Son olarak SUSE kullanıcıları için yayınlanan güncellemenin ardından şimdi de Red-Hat kullanıcılarını sevindirecek güncelleme yayınlandı. Detaylarını ve download linkini aşağıda bulabilirsiniz.

http://blogs.technet.com/virtualization/archive/2010/02/23/red-hat-enterprise-linux-and-hyper-v.aspx

Sağlıcakla kalın...

M. Hakan CAN

19 Şubat 2010 Cuma

Etki Alanı Ortamında KMS Host Sunucu Kurulumu

     Microsoft Volume Activation 2.0 ile birlikte iki çeşit aktivasyon yöntemi kullanımımıza sunuluyor. Bunlar MAK (Multiple Activation Key) ve KMS (Key Management Service) olarak adlandırılıyor. Ancak bu yöntemleri anlatmadan önce lisanslama sırasında karşımıza çıkan terimleri anlatmak istiyorum. Windows Vista, Windows 7 ya da Windows Server 2008 ve Windows Server 2008 R2 beş farklı lisans durumundan birisinde bulunabilir. Bunlar;

  • Activated: Sistemimizin aktivasyonu yapıldığında karşımıza gelen bilgidir. Dolayısıyla sistemimizi lisanslı olarak kullanabiliriz ve tüm özelliklerinden faydalanabiliriz.

  • Grace: İşletim sistemimizi kurduktan sonra belirli bir süre boyunca tüm özellikleri açık olarak kullanmaya devam edebiliriz ve buna deneme süresi denir. Bu süre Windows Vista için 30 gün, Windows Server 2008 için ise 60 gündür. Ancak bu süre zarfından belirli aralıklarla aktivasyon işlemini gerçekleştirmemiz konusunda uyarılar sistem tarafından gösterilecektir. Bu deneme sürümünü belli sayıda uzatmak mümkündür. Bu işlem için komut satırında slmgr /rearm komutunun verilmesi yeterlidir. Sistem yeniden başlatıldığında deneme süresi sıfırlanmış olacaktır. Ancak bu yöntemi Windows Vista Enterprise sürümü hariç, Windows Vista, Windows 7, Windows Server 2008 ve Windows Server 2008 R2 işletim sistemlerinde 3 kez tekrarlayabiliriz. Windows Vista Enterprise sürümünde ise bu sayı 5 dir.

  • Genuine: Bu durum işletim sistemimizin Microsoft tarafından lisanslı olarak tanınıp tanınmadığının bir göstergesidir. Bu durum WGA (Windows Genuine Advantage) olarak bilinen online bir servis tarafından sağlanır. Üç farklı Genuine türü vardır. Bunlar;

    1. Non-Genuine: Bu türde sistemimiz Microsoft tarafından online olarak gerçek olmadığı tespit edilmiş demektir. Bu da sistemimizin orijinal olmadığının göstermektedir.
    2. Local Genuine:  Bu türde sistemimizin hangi tür Genuine olduğuna dair bir tespitinin yapılmamış olduğunun göstergesidir.
    3. Genuine: Bu türde ise sistemimizin online olarak Microsoft tarafından orijinalliğinin tescil edilmiş olması demektir.

  • Notification: Bu türde sisteme oturum açarken karşımıza bir uyarı çıkar ve bize aktivasyon yapılması ya da bu şekilde kullanıma devam edilmesi şeklinde seçenekler sunar. Sistemimizi bu şekilde kullanmaya devam edebilmemiz için 15 sn ile 2 dakika arasında beklememiz gereklidir. Masaüstü rengimiz siyah olur ve her saat başı görev çubuğunda bize bir uyarı balonu gösterilir.
  • Unlicensed / Reduced Functionality Mode (RFM): Deneme süresi sonunda eğer sistemimizi hala aktive etmemiş isek sistemimiz özelliklerini kısıtlayacak ve sadece aktivasyon işlemine izin verecek şekilde davranacaktır. Ayrıca kullanıcının oturum açma süresi bir saat ile sınırlandırılacaktır.  

     Bunlardan MAK olan aktivasyon sistemi halihazırda kullandığımız online olarak işletim sisteminin aktive edildiği yöntemdir. Bu aktivasyon yönteminde iki farklı seçeneğimiz var. Bunlar;

  1. MAK Independent Activation: Bu aktivasyon yönteminde her işletim sistemi kendisini bağımsız olarak aktive eder.
  2. MAK Proxy Activation: Bu aktivasyon yönteminde tüm MAK lisans anahtarı kullanan sistemlerin tek bir noktadan bu sistemler adına aktivasyonlarının yapılması amaçlanır. Bu iş için Volume Activation Management Tool kullanılır. Bu aracı http://go.microsoft.com/fwlink/?LinkID=77533 adresinden indirebilirsiniz.

KMS Host İle Aktivasyon Nasıl Çalışır:

     KMS tipi lisans anahtarı ile yapılacak aktivasyon sisteminin mantığı, yerel ağımızda bir KMS host sunucusu kurarak bu ağ üzerinde ki bilgisayar ya da sunucuların bu KMS host sunucusunu kullanarak aktivasyon işleminin gerçekleştirmelerini sağlamaktır. KMS host sunucusu da yeterli sayıya ulaşıldıktan sonra kendisinde kayıtlı olan bilgileri Microsoft Aktivasyon sunucusuna göndererek kendisine başvuran işletim sistemlerinin aktivasyon işlemini tamamlamış olur. Burada ki en önemli düzenleme kendilerini KMS sunucusu üzerinden aktive eden sistemlerin aktivasyonları 180 gün boyunca geçerli olmasıdır. Ancak KMS client lar aktivasyonlarını yenilemek için her 7 günde bir KMS hotsa başvururlar. Eğer bu işlem başarılı olursa 180 gün süresi yeniden başlar. Eğer client lar içerisinde 180 günden daha uzun süreli olarak ağa bağlanamayacak olanlar var ise bunların MAK lisans anahtarı kullanılarak aktive edilmesi tavsiye edilmektedir.


     KMS aktivasyon yöntemi olarak kullanıldığında ortamda minimum 25 adet Windows Vista, Windows 7 veya 5 adet Windows Server 2008 ya da Windows Server 2008 R2 olması gereklidir. Bu sayılara ulaşılmadan sistemler aktive edilmeyecektir. Bu sayılara ulaşılıp ulaşılmadığı Count değeri ile tespit edilir. Örnekle açıklamak gerekirse;


     Ortamımızda iki adet Windows 7 kurduktan sonra bu sistemler DNS üzerinden ilgili KMS host sunucu ya da sunucularının bilgisine ulaşıp listesini alırlar. Ardından rastgele listedeki sunucuları denemeye başlarlar. Eğer client ilk başvurduğu KMS host sunucusundan cevap alamaz ise bu sunucuyu listesinden siler ve listedeki diğer sunucuya ulaşmaya çalışır. Eğer başarılı olursa bu sunucuyu kaydeder ve bundan sonra ki aktivasyon talepleri için bu sunucuyu kullanır. KMS host sunucusuna ilk başvuran Windows 7 Count değerini 1 olarak alırken sonra başvuran diğer Windows 7 bu count değerini 2 olarak alacaktır. Bunların ardından ortamda sanal bir Windows 7 kurduğumuzda bu sistem Count değerini yine 2 olarak alacaktır. Yani sanal sistemler KMS host sunucusu üzerindeki sayacı arttırmazlar. Ancak eşik değeri olan 25 e ulaşıldıktan sonra hem fiziksel hem de sanal sistemler aktive edilecektir. Ortamımızda ki sistemler her iki saatte bir KMS host üzerinde ki sayacı almak için başvururlar.


     Peki hangi KMS lisans anahtarı hangi ürünleri lisanslar? Bu sorunun cevabını Microsoft her ürün ait olduğu grubun lisans anahtarı ile aktive edilebilir şeklinde veriyor. Bununla ilgili olarak Microsoft’ un Volume Product Key Groups belgesinde kullandığı tablo aşağıdadır.

 
     Yukarıda ki tabloya bakarak konuşursak;

     İşletim sistemleri Vista VL ve Server Group A,B,C olmak üzere gruplara ayrılmış durumdadırlar. Buna göre MAK lisans anahtarları sadece kendi gruplarında ki sistemleri lisanslayabilir. Dolayısıyla Server Group C MAK lisans anahtarı ile sadece bu sınıfta ki ürünler lisanslanabilir. Ancak KMS lisans anahtarları için bir hiyerarşi söz konusudur. Buna göre Server Group C en üst sınıftır ve bu gruba ait KMS lisans anahtarı ile hem kendi grubunu hem de altında ki grupların ürünlerini aktive edilebilir. Örnek vermek gerekirse eğer KMS host nuz bir Windows Server 2008 R2 ise ve ait olduğu Server Group B KMS lisans anahtarı ile aktive ettiyseniz lisanslamak istediğiniz KMS client larınız Windows Vista, Windows 7, ya da Windows Server 2008 ve Windows Server 2008 R2 ürünleri olabilir.


KMS Host Kurulumu: 


     KMS host olarak Windows Server 2003, Windows Vista, Windows 7, Windows Server 2008 veya Windows Server 2008 R2 kullanılabilir. Ancak Windows Vista ya da Windows 7 gibi bir client işletim sistemini KMS host olarak kullanırsak sadece clientları aktive edebiliriz. Dolayısıyla Windows Server 2008 R2 kullanmak tüm sistemleri aktive edebileceğimiz anlamına geldiği için mantıklı bir seçim.

     Windows Server 2008 R2 sunucumuzu kurduktan sonra öncelikle bu sistemin aktivasyonunu yapmamız gerekmektedir. Sunucumuzun ilk kurulumunun ardından ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.




     Aktivasyon için dilersek normal olarak grafik arabirimden Windows Server 2008 R2 KMS lisans anahtarımızı (Server Group C) kullanarak aktive edebiliriz ya da komut satırından ilgili parametre ile birlikte anahtarı girdikten sonra gerekli komutu yazarak aktivasyonu tamamlayabiliriz. Aralarında ki tek fark grafik arabiriminde lisans anahtarımızı girdikten sonra aktivasyon yapmak istediğimizde bu anahtarın bir KMS anahtarı olduğu ve bu sunucunun KMS host olarak yapılandırılacağını belirten bir uyarı ekranı karşımıza çıkacaktır. Komut satırında bu uyarı karşımıza çıkmayacaktır. Ben işlemleri komut satırından yaptım.


     NOT: KMS lisans anahtarları sadece KMS host sunucusuna girilmelidir. Clientlara kesinlikle KMS lisans anahtarı girilmemelidir.


     NOT: Bir KMS host sunucusu KMS lisans anahtarı kullanılarak aktive edildikten sonra aynı lisans anahtarı kullanılarak 5 adet KMS host sunucusu daha aktive edilebilir. Ayrıca daha önce aktive edilmiş olan KMS host sunucumuz aynı lisans anahtarı kullanılarak 9 kez daha tekrar aktive edilebilir.


     Öncelikle sistemimize KMS lisans anahtarımızı yüklemek için slmgr /ipk komutunu kullanalım. Burada kullandığım anahtar Windows Server 2008 R2 anahtarı. Bu anahtar ile Windows Vista ya da Windows 7 sistemlerini de lisanslayabileceğiz. Bu sistemin nasıl çalıştığını ilerleyen kısımda anlatacağım. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.

 

     Ardından slmgr /ato komutunu girerek KMS host sunucumuzu aktive edelim. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.



     Aktivasyon işlemini başarıyla tamamladığımızda sistemimiz kendisini KMS host olarak yapılandıracaktır. KMS client ların KMS hotsu kullanarak aktivasyon işlemini tamamlayabilmeleri için öncelikle KMS hostu ortamda bulabilmeleri gereklidir. Bu nedenle KMS host otomatik olarak DNS Server üzerinde Domain_Adı-->  _tcp altında _VLMCS adıyla bir SRV kaydı oluşturur.  Bu kaydın ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.




     KMS client lar KMS sunucusu ile bağlantıyı TCP 1688 numaralı port üzerinden kurarlar. Dolayısıyla ilk olarak bu portun KMS host sunucusu üzerinde açılması gereklidir. Bunun için aşağıda ki adımları takip etmemiz yeterli olacaktır.


  1. Server Manager üzerinde Configuration--> Windows Firewall with Advanced Security --> Inbound Rules a geldikten sonra sağ tıklayarak New Rule seçeneğine tıklayalım.




  2. Açılan sihirbazda Port seçeneğini seçerek Next e tıklayalım.



  3. Yukarı da TCP seçeneği seçili iken alt kısımda ki Specific local ports bölümüne 1688 yazalım ve Next e tıklayalım.



  4. Allow the connection seçeneği seçili durumda iken Next e tıklayalım.



  5. Karşımıza gelen ekranda herhangi bir değişiklik yapmadan Next e tıklayarak ilerleyelim.



  6. Kuralımız için tanımlayıcı bir isim belirleyelim ve Finish e tıklayarak kuralımızı oluşturmuş olalım.


     

     Artık KMS client lar KMS host ile iletişim kurabilirler. İletişim kurulup kurulamadığının kontrolünü iki türlü yapabiliriz. İlki KMS host sunucumuz üzerinde komut satırında slmgr /dli komutunu vererek Current Count değerini kontrol edebiliriz. Ya da hangi clientlar istekte bulunmuş, cevap ne olmuş, toplam kaç istek yapılmış gibi detaylı bilgilere ulaşmak için Server Manager--> Diagnostic--> Event Viewer--> Application and Services-->; Key Management Service yolunu takip ederek ulaşabileceğimiz log ekranından takip edebiliriz. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.





NOT: Eğer yukarıda yapılan işlemlerin ardından Current Count değeriniz artmıyor ise öncelikle KMS host sunucunuzun ulaşılabilir olduğundan ve ilgili DNS kayıtlarının varlığından emin olun. Ardından eğer sistemlerinizi bir imaj üzerinden dağıttıysanız her bir sisteminiz tek olduğundan emin olun. Bunu belirleyebilmek için http://technet.microsoft.com/en-us/sysinternals/bb896649.aspx adresinden indirebileceğiniz PStools araçlarından psgetsid yi kullanarak sistemlerinizin aynı SID e sahip olup olmadıklarını kontrol edebilirsiniz. Eğer bu şekilde bir durum tespit ederseniz client üzerinde Sysprep.exe /Generalize ya da slmgr /rearm komutlarından birisini kullanarak sistemi sıfırlayın ve Current Count değerini takip etmeye başlayın.


     Umarım faydalı bir yazı olmuştur. Bu makalemde anlatmak istediklerim hakkında daha detaylı bilgiye ulaşmak isterseniz http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?FamilyId=9893F83E-C8A5-4475-B025-66C6B38B46E3&displaylang=en adresinde ki belgeleri okumanızı öneririm.


Sağlıcakla kalın…


M. Hakan CAN

3 Şubat 2010 Çarşamba

Taşınabilir ve Güvenli Windows Geliyor

Microsoft Gold Partner olan Spyrus Inc. isimli şirket güvenli ve taşınabilir (usb stick üzerinde) Windows geliştirdiğini ve Mart ayı gibi piyasaya süreceklerini açıkladı. Windows sürümü olarak Windows Embedded Standard 2009 sürümünü kullanan firma usb stick olarak da olan Hydra PC secure pocket drive isimli encryption destekli ürünlerini kullanacak.

Kaynak: http://mcpmag.com/articles/2010/02/02/spyrus-to-offer-secure-portable-windows-os.aspx

20 Ocak 2010 Çarşamba

VMware ESXi 4.0 Kurulumunun Yapılması

    Sanallaştırma günümüzün en popüler trendlerinden birisi. Sağlamış olduğu faydalar nedeniyle de uzunca bir süre popülerliğini yitirmeyecek gibi gözüküyor. Bu yazımda sanallaştırma uygulamalarının Linux tarafında ki önemli temsilcilerinden birisi olan VMware firmasının ücretsiz sürümü olan VMware ESXi 4.0 ün kurulumunu anlatmaya çalışacağım. Daha önce VMware 3.5 Update 3 kurulumunu anlatmıştım. Aslında kurulum olarak bir farklılık yok ancak bu yazımda kurulumu ekran görüntüleri ile birlikte anlatacağım. Yazılımın cd ye yazdırılmaya hazır halini https://www.vmware.com/tryvmware/?p=vsphere&lp=default adresinden indirebilirsiniz. Bu adrese girebilmek için ücretsiz üye olmak ve lisans anahtarı için geçerli bir e-mail adresinizin olması yeterli. Yine yazılımla ilgili dokümanlara da aynı sayfanın sağ tarafında ki bölümlerden ulaşabilirsiniz. Kurulum dosyalarını indirdikten sonra e-mail adresimize ücretsiz sürümü kullanabilmemiz için lisans anahtarımız gönderilecektir.
    Kurulumdan önce sunucumuzun son firmware nin yüklü olmasına özen gösterelim ve yüklenecek disk bölümleri için önceden ayarlamalarımızı yapalım. Çünkü güncellemeler performans için önemli bir bileşendir. Sizlere ekran görüntüsünü sağlayabilmek için bu seferki kurulumu VMware Workstation 7 üzerinde gerçekleştireceğim. Ancak daha önceden bu kurulumu firmware güncellemesini 8.60 olarak yaptığım 32 Gb ram ve 2 adet Dual Core işlemciye sahip HP Proliant DL 380 G5 model sunucu üzerinde başarılı bir şekilde tamamladım. Ancak sunucunuz üzerine kurulumu yapmadan önce http://www.vmware.com/resources/compatibility/search.php adresinden donanımınızın desteklenip desteklenmediğini araştırmanız faydalı olacaktır. VMware ESXi özel derlenmiş linux çekirdeği ile çalıştığından her donanıma destek vermiyor. Ayrıca kuruluma başlamadan önce BIOS ayarlarından Intel için Intel-VT, AMD için AMD-V seçeneklerinin Enabled konumuna getirilmiş olması gerektiği unutulmamalıdır.
    VMware Workstation 7 üzerinde ki test amaçlı kullanacağım sanal sistemi tanıtmak gerekirse;    2 işlemci, 20 Gb lık disk, 2 network kartı ve 2 Gb ram sistem için ayrılmış durumda.
    Sunucumuzu VMware kurulum cd sinden açtığımızda sisteme kurulum dosyaları yüklenip karşımıza aşağıda ki ekran görüntüsü gelecektir.

    Ekranda üç seçenek ile karşılaşacağız. Bunlar ( ESC ) Cancel, ( R ) Repair ve ( Enter ) Install dir. Eğer daha önceden kurulumunu yapmış olduğumuz sunucumuz açılmıyorsa Repair seçeneği ile sunucumuzu onarabilir ve çalışır hale getirebiliriz (aslında bu da bir nevi sıfır kurulumdur ve yine güncellemeleri yapmamız gereklidir). Biz sıfır kurulum yapacağımızdan ( Enter ) Install seçeneği ile kuruluma geçiyoruz. Sözleşme şartlarının geldiği ekranda F11 ile kabul ederek devam ediyoruz. Karşımıza aşağıda ki gibi bir ekran görüntüsü gelecektir.


    Karşımıza kurulumu hangi diske yapmak isetdiğimizi belirlediğimiz ekran gelecektir. Burada disk yapılandırmamızı nasıl yaptıysak (kaç Array, kaç Logical Disk) o şekilde disk birimleri (Disk0, Disk1, Disk2 gibi alt alta) karşımıza çıkacaktır. Yukarıda kendi sunucum için yaptığım disk yapılandırmasına göre Disk0 seçip Enter a bastım. Karşımıza aşağıda ki gibi bir ekran görüntüsü gelecektir.

    Bu kurulumu devam edilmesi için bizden onay beklendiğini belirten ekran karşımıza geliyor ve bu ekranı da F11 ( Install ) ile geçiyoruz. Kurulum işlemi tamamlandıktan sonra sistemi yeniden başlatmak için bizden Enter a basmamızı isteyen ekranla karşılaşacağız. Burada Enter a basarak sistemi yeniden başlatıyoruz (Cd yi çıkartmayı unutmayalım). Gördüğünüz gibi kurulum son derece kolay ve zahmetsiz.

Sistemiz açıldığında ekran görüntüsü aşağıda ki şekilde olacaktır.

    Eğer network kablomuz takılı ise ve ortamda DHCP var ise sunucumuz otomatik olarak ip sini almış olacaktır. Eğer istersek bu ekranda F12 seçeneği ile sistemimizi kapatabilir ya da yeniden başlatabiliriz. F2 diyerek sistemimizi ayarlamaya başlayalım. Aslında F2 ile girmek istediğimizde bizden root kullanıcısı için parola istemesi gerekir. Ancak ilk kurulumda parola boş olacaktır. Güvenlik nedeniyle ilk kullanımda parola mutlaka oluşturulmalıdır. Configure Password seçeneğini seçtikten sonra karşımıza gelen ekranda parolamızı belirleyip OK diyerek işlemimizi tamamlayalım. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.

    Parolamızı belirledikten sonra aşağıda ki ekran görüntüsünde bulunan seçeneklerden önemli olanlarını inceleyelim;


•    Configure Password: Yukarıda tamamladığımız gibi sistemimizde ki root kullanıcısı için parola belirleyebilir ya da daha önceden belirlemiş olduğumuz parolayı değiştirebiliriz
•    Configure Lockdown Mode: Bu seçenek ile  VMware Infrastructure Client üzerinden root kullanıcısı ile bağlanılamamasını sağlayabiliriz. Güvenlik için sadece sistemleri izleyebilmeyi ve gerekli görülen müdahaleleri yapmayı sağlayan bir kullanıcı oluşturup root kullanıcısını kısıtlamakta fayda olabilir.
•    Configure Management Network: Bu seçenek ile VMware VSphere Client ile sisteme bağlanarak uzaktan yönetilebilmesini sağlayan yönetim ağının yapılandırmasını yapabiliyoruz. Genel olarak sistemlerin üstünde (Örneğin Proliant DL 380 G5) iki adet onboard network kartı vardır ve bu network kartı hem sistemin yönetimi hem de sanal sunucularımızın fiziksel ağa bağlantısının sağlanması için kullanılmaktadır. Ancak bu yöntem verimli değildir. Bu nedenle yönetim ağı ile sanal sunucuların ağının birbirinden ayrılması tavsiye edilmektedir. Bu seçeneğin alt seçeneklerine bakacak olursak;
o    Network Adapters: Bu seçenek ile yönetim ağımız için dilediğimiz network kartlarını atayabiliriz. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır. Ben burada tek bir ağ kartını seçtim dilersek ikincisini de yönetim ağına atayabiliriz. Ancak bu durumda boşta ağ kartımız kalmayacağından sanal sunucularımızda fiziksel ağa çıkarken aynı network kartlarını kullanacaklardır. İstediğimiz network kartının üzerine geldikten sonra space ile seçimimiz yapabiliriz x ile işaretli olanlar seçili olanlardır.


o    VLAN (Optional): Bu seçenek ile eğer ağ ortamımızda ki switch lerimizde destekliyor ise VLAN yapılandırması yapılabilir.
o    IP Configuration: Bu seçenek ile sanallaştırma sunucumuz için elle ip verebiliriz. Varsayılan olarak bu kısım DHCP den ayarlarını alacak şekildedir. “Set static ip address and network configuration” seçeneğini space ile seçerek istediğimiz ayarlamaları yapabiliriz. Bu ip adresini daha sonra client makinemizden sunucumuza bağlanmak için kullanacağız. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.

o    IPv6 Configuration: Eğer sistemimizde IPv6 kullanmak istiyorsak ayarlarını bu bölümden yapabiliyoruz.
o   DNS Configuration: Sistemimizin birincil varsa ikincil DNS ayarlarını ve sanallaştırma sistemimizin host adını bu bölümden ayarlayabiliriz. Ben sistem için testesxi.localdomain Host ismini kullandım. Gerekli düzenlemeleri yaptıktan sonra ok ile ayarlardan çıkmayı unutmayalım. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.

o    Custom DNS Suffix: Sistemimiz için istersek DNS Suffix i buradan düzenleyebiliyoruz.
•    Restart Management Network: Eğer client üzerinden VMware VSphere Client konsolumuzu açmaya çalışırken bir hata ile karşılaşırsak bu kısımdan yönetim ağımızı sıfırlayabiliriz. Bu tarz bağlantı hataları genellikle yönetim ağı ile sanal sunucular aynı network kartlarını kullandıklarında yaşanan yoğunluk nedeniyle olmaktadır. Bu sıfırlama işlemi bu sorunu aşmamızda bize yardımcı olacaktır.
•    Test Management Network: Yönetim ağımızı ayarladıktan sonra bu bölümden testini yapabiliriz. Sistemin yaptığı aslında dns ve gateway e ping atmak. Dilersek kendimiz de bu kısımda bir ip belirleyebiliriz.
•    Disable Management Network: Yönetim ağının devre dışı bırakılmasını sağlar. Yönetim olanaklarımız oldukça kısıtlanacağından tavsiye edilmemektedir.
•    Reset System Configuration: Yapılan tüm sistem ayarlarını sıfırlayıp varsayılan sistem ayarlarının yüklenmesi için kullanılır.

    Yukarıda ki ayarlarımızı tamamladıktan sonra ESC ile ana ekrana dönmek istediğimizde yaptığımız değişiklerin kayıt edilmesini isteyip istemediğimiz belirten bir ekran çıkacaktır. Burada da Y ye basarak ayarlarımızın saklanmasını sağlayalım. Bu işlemlerin ardından sanallaştırma sunucumuz kullanıma hazır demektir. Ancak dikkatinizi çekeceği üzere sunucunun başında yapabileceklerimiz az çok bununla sınırlı olacaktır.

    Sanal sistemler oluşturmak gibi işlemleri buradan yapamıyoruz. Sunucumuzu uzaktan kontrol edebilmek için herhangi bir Windows XP, Vista veya 7 yüklü makineye yine ücretsiz olan VMware VSphere Client https://ipadresi yazılımını kurmamız yeterli olacaktır. Bu kurulumu yapabilmek için belirlediğimiz bir bilgisayarda internet explorer ya da firefox gibi bir tarayıcıyı açarak adres bölümüne sanallaştırma sunucumuza network ayarlarında atamış olduğumuz ip adresini şeklinde yazarak sanallaştırma sunucumuzun web arabirimine bağlanalım. İlk bağlantı sırasında güvenlik sertifikası ile ilgili bir uyarı göreceğiz. Bunu dikkate almadan devam edebiliriz. Bağlanmış olduğumuz web sitesinin ekran görüntüsü aşağıda ki şekilde olacaktır.




    Sayfada kırmızı ile işaretlemiş olduğum Download VSphere Client linkine tıklayalım. Karşımıza indirme yöneticisi çıkacak. Burada ister bu yazılımı sistemimize kayıt eder ya da çalıştır seçeneği ile indirilip kurulum için hemen çalıştırılmasını sağlayabiliriz. Ben çalıştır diyerek devam ediyorum. Açılan pencerede Next diyelim, karşımıza sözleşmenin olduğu bir ekran gelecektir. Sözleşmeyi kabul ederek Next diyelim. Kullanıcı adı ve organizasyon bölümlerini istediğimiz gibi doldurduktan sonra Next diyelim. Install VSphere Host Update Utility 4.0 kutucuğunu mutlaka işaretleyelim. Çünkü bu yazılımı kullanarak ESXi 4.0 güncelleştirmelerini rahatlıkla yapabileceğiz. Next diyelim ve kurulumun bilgisayarımızda hangi klasöre yapılacağını gösteren ekranda ayarları olduğu gibi bırakarak Next diyelim ve son pencerede Install butonuna tıklayarak kurulumu başlatalım. Kurulum tamamlandıktan sonra uygulamayı masaüstümüzde oluşan kısa yola ile çalıştırabiliriz.
VMware Infrastructure Client uygulamasını çalıştırdığımızda karşımıza bağlanmak istediğimiz sunucunun adresini ve bağlanılacak kullanıcının adı ile parolasının yazılacağı bir ekran çıkacak. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.

    Bu kısımda sunucun ip adresini, kullanıcı adı kısmına root ve parola kısmına da ilk kurulumdan sonra belirlemiş olduğumuz parolayı yazarak enter a basalım. Karşımıza sertifikayı kabul edip etmeyeceğimiz ile ilgili bir uyarı ekranı çıkacaktır. Bu ekranda istersek sertifikayı görüntüleyip sistemimize kurabiliriz ya da “Do not display any security warnings for ipadresi” kutusunu işaretledikten sonra Ignore a tıklayarak geçelim. Bu uyarının sebebi Esxi sunucumuzun self-signed dediğimiz türde bir sertifikasının olması dolayısıyla bu sertifikayı ve onun sağlayıcısını bizim sistemimizin tanımamasıdır. Böylece bu uyarı artık karşımıza çıkmayacaktır. Sanallaştırma sunucumuza bağlandığımızda ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.


    Eğer yazımın başında ki adresten son sürümü (VMware ESXi 4.0 Update 1) çektiyseniz en güncel sistemi kullanıyor olmalısınız. Yazıyı hazırladığım sırada ki son versiyonlar VSphere Client için 208111, VMware ESXi 4.0 için Build 208167 şeklinde idi. Bu versiyonları VMware Infrastructure Client yazılımında Help menüsünde ki About VMware VSphere bölümünden görebilirsiniz. Ancak elinizde önceden var olan bir medyadan kurduysanız Başlat-->Tüm Programlar-->VMware--> VSphere Host Update Utility 4.0 yolunu takip ederek öncelikle sisteminizi güncellemenizi öneririm. Yazılımı çalıştırıp güncellemeleri kontrol ettiğimizde ekran görüntüleri aşağıda ki gibi olacaktır. Güncelleme yazılımı da VSphere ile birlikte değişenlerden birisi. Arabirimi değiştirilerek kullanımı çok daha kolay bir hale getirilmiş.

NOT: Eğer ortamınızda VMware ESXi 3.5 ürünleri de var ise onların güncellemelerini yine eski yazılımından yapmaya devam etmek zorundayız. VShphere Host Update Utility sadece VSphere sunucularını desteklemektedir.

 
 
    Güncelleme işlemini yukarıda ki ekran görüntülerini takip ederek yapabilirsiniz. Ancak unutulmamalıdır ki firmware güncellemeleri sanallaştırma sunucumuzu yeniden başlatmadan uygulanmayacaktır. Sistem kendisi maintenance moduna alıp güncellemeleri yaptıktan sonra otomatik olarak başlayabilir (yeni sürümde bu özellik geliyor). Bu tarz durumların önüne geçmek için sanal sunucularınız kapalı iken güncellemelerinizi yapmak da bir seçenek olabilir. Eğer VMware Infrastructure Client güncellemesi de mevcut ise mutlaka bu güncellemeyi de kendi bilgisayarımıza tekrar kurarak yapmalıyız.

    Güncelleme işlemimizi de tamamladığımıza göre artık ürünümüzün lisans anahtarını girerek ücretsiz ve süresiz kullanım seçeneğimizi etkinleştirebiliriz. Ücretsiz sürümler bildiğiniz gibi pek çok özelliği kısıtlanmış olan ürünlerdir. Burada ki farkı görebilmeniz için aşağıda ücretsiz lisans anahtarını girmeden ve girdikten sonra ki ekran görüntülerini koyacağım.

    Sunucumuza bağlandığımızda Maintanence modunda olduğunu göreceğiz. Sunucumuza sağ tıkladıktan sonra Exit Maintanence e tıklayarak sunucumuzu aktif hale getirmiş oluruz.

NOT: Sisteminizi önce tüm sanal makineleriniz kapatıp sistemi Maintenance moduna aldıktan sonra yeniden başlatmanızı tavsiye ederim.
Lisanslama bölümüne gelmek için yukarıda ki sekmelerden Configuration a tıkladıktan sonra orta kısımda açılan menüden Licensed Features bölümüne gelerek aşağıda ki ekran görüntüsünü elde etmiş oluruz.


    Görüldüğü gibi şu an ürünümüz 60 gün deneme süresinde ve tüm özellikleri açık durumda. Dilerseniz 60 gün boyunca burada ki tüm özelliklerden faydalanabilirsiniz. Ya da bizim yapacağımız gibi e-mail adresinize gelen lisans kodunu girerek sisteminizi lisanslı hale getirebilirsiniz.
 
    Lisans kodumuzu girmek için sağ tarafta bulunan Edit linkine tıkladıktan sonra açılan iletişim kutusunda “Assign new license key to this host” seçeneğini seçip Enter Key e tıkladıktan sonra açılan kutuda lisans numaramızı girebiliriz. İki kez OK e tıkladıktan sonra sistemimizi lisanslı hale getirmiş olacağız. Ekran görüntüleri aşağıda ki gibi olacaktır.

 
    Umarım faydalı bir yazı olmuştur. Sistem üzerinde ki diğer gördüğünüz kısımlar ile ilgili olarak da en kısa zamanda devam yazılarını yetiştirmeye çalışacağım. Sağlıcakla kalın.

M. Hakan CAN




4 Ocak 2010 Pazartesi

VMware Workstation Üzerinde ki Sanal Makinenin Disk Boyutunu Büyütmek


     VMware ESXi ile çalışırken daha önceden belirlemiş olduğumuz disk kapasitesi yetmediğinde sanal makinemizi kapattıktan sonra özelliklerinden disk kapasitesini değiştirebiliyorduk (Tabi sanal makinemizin üzerinde snapshot olmamalı). Ancak bu işlem VMware Workstation da grafik arabirimden yapılamıyor.
     Bu işlem için Program Files\VMware\VMware Workstation kurulumu altında bulunan vmware-vdiskmanager.exe aracını kullanmamız gerekiyor. Kullanımı oldukça basit ancak ESXi de olduğu gibi disk üzerinde snapshot olmaması gerekiyor. İşlemi gerçekleştirmek için yazmamız gereken komut aşağıda ki gibidir;

                vmware-vdiskmanager –x 40GB D:\WMware_Images\TESTSECURESQL\ TESTSECURESQL.vmdk

     İşlem başladığında ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.




     İşlem başarıyla tamamlandığında disk kapasitemiz artık 40 Gb olacaktır. Ancak Windows muzu da bundan haberdar etmeliyiz. Bunun için sistemimizi WinPe ile açıp diskpart aracı ile büyüttüğümüz diskimizi extend edeceğiz. Eğer bu işlemi yapmazsak Windows muz diskin kalan boş alanı için sadece yeni bir partition oluşturmamıza izin verecektir. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.
     Not: WinPe yi Windows Automated Installation Kit yazılımını sisteminize yükledikten sonra C:\Program Files\Windows AIK\Tools\PETools klasörünün altında x86 ve amd64 klasörlerinin altında bulabilirsiniz. Bu klasörlerin içeriğini iso yaparak sanal makinenizin cd-rom una bağlayabilirsiniz.



     Sistemi WinPe ile açtıktan sonra diskpart komutu ile disk uygulamamızı başlatıyoruz. Ardından select volume 0 komutu ile genişletmek istediğimiz ilk diskimizi seçmiş oluyoruz. Ardından extend komutu ile diskimizin kapasitesini arttırmış oluyoruz. Ekran görüntüsü aşağıda ki gibi olacaktır.


      İşlemimiz tamamlandığında iki defa exit komutunu vererek sistemimizi yeniden başlatalım. Sistemimiz açıldığında Disk Manager da ki görüntü aşağıda ki gibi olacaktır.


Umarım herkes için faydalı olur.

M. Hakan CAN